Głóg dwuszyjkowy

Głóg dwuszyjkowy

Crataegus oxyacantha

W czasach, kiedy człowiek jest szczególnie narażony na choroby serca, zawał, miażdżycę, ogromnym dobrodziejstwem dla jego zdrowia staje się głóg.
To cierniste drzewo lub krzew spotykamy najczęściej na nasłonecznionych leśnych polanach, skrajach lasów, przydrożach, a niekiedy również w parkach i ogrodach. Kwitnie w maju i czerwcu, pokrywając się obficie drobnymi, białymi kwiatami zebranymi w  baldachogrona. W końcu sierpnia na drzewach głogu dojrzewają spore jajowate owoce w kolorze czerwonym. W medycynie stosuje się oprócz głogu dwuszyjkowego, jeszcze – jednoszyjkowy (Crataegus monogyna). Głogi te różnią się między sobą liczbą szyjek na słupku, stąd ich nazwy. W owocach głogu jednoszyjkowego znajduje się jedna pestka, dwuszyjkowego – dwie, trzy.
Głogi typowo ozdobne, o kwiatach pełnych, różowych i szkarłatnych, najczęściej spotykane w parkach i ogrodach nie przedstawiają żadnej wartości leczniczej.

 

Właściwości lecznicze głogu

 

Właściwościami uzdrawiającymi obdarzone są zarówno kwiatostany, jak i owoce głogu. Najlepszą porą zbioru kwiatów jest początek kwitnienia drzew, gdyż w pełnym rozkwicie szybko osypują swe płatki. Kwiatostany wraz z 2-5 towarzyszącymi liśćmi ścinamy sekatorem lub nożycami, a następnie suszymy w miejscach zadaszonych i przewiewnych. Owoce głogu zrywa się jesienią, od września. Powinny być zrywane bez ogonków i od razu użyte do przetworów lub suszone w lekko podgrzanych piekarnikach.

 

Kwiatostany głogu zawierają bogactwo flawonoidów, które wykazują podobne działanie jak witamina P, czyli rutyna. Gromadzą też sporo fenolokwasów, nieco olejku lotnego, związki kumarynowe, azotowe, fitosterole, oligomeryczne procyjanidy oraz minerały, np. wapń, cynk, magnez, mangan itd. Owoce głogu, o trochę mdłym smaku, mają także sporo witaminy C, PP, B1, karoten, a poza tym cukry, nieco kwasów organicznych i pektyny.

 

Głóg to typowy lek nasercowy. Zawsze wykorzystuje się go jako podstawowy składnik do produkcji cenionych preparatów z przeznaczeniem dla zmęczonego, kołatającego i  znerwicowanego serca. Jego zbawienne działanie polega na wnikaniu substancji leczniczych (głównie flawonoidów) do naczyń wieńcowych serca. Substancje te sprawiają, że serce, dzięki lepszemu obiegowi w nim krwi jest lepiej dotlenione i sprawniej pozbywa się szkodliwych metabolitów. Staje się mocniejsze, zwiększa się siła jego pojedynczego skurczu, a zmniejsza nieco ilość skurczów na minutę. Nasze serce zatem ekonomiczniej pracuje, dobrze wypoczywa i nie jest przeciążone. Jest to szczególnie ważne dla ludzi starszych, z postępującą miażdżycą naczyń wieńcowych, a także ludzi całkiem młodych, którym grozi zawał lub którzy go przebyli.

Leki sporządzane na bazie kwiatostanów głogu poprawiają również dotlenienie mózgu, oddalają zawroty głowy i bronią przed tzw. otępieniem starczym (demencją).
Z raportu J. Benedum (Phytopharmaka 1994) wynika, że głóg ma zdolność regulacji zarówno zbyt wysokiego, jak i zbyt niskiego ciśnienia krwi. Preparaty z głogiem zaleca się poza tym osobom źle zasypiającym i których sen jest niespokojny. Dawniej w odwarze z kwiatostanów głogowych (albo całych kwitnących gałązek) kąpano dzieci sprawiające problemy z zaśnięciem i zbytnią nerwowością. Leki z głogu są zbawienne dla osób w podeszłym wieku, gdyż nowoczesna medycyna zalicza je do skutecznych środków geriatrycznych (proponowanych w chorobach starczych).

 

Nalewka z kwiatostanów głogu (tinctura Crataegi inflorescentiae) wchodzi w skład preparatów VENOFORTON i SEDOMIX (firmy „LEKI NATURY”).

 

 

Autor tekstu:

Zbigniew T.Nowak